Příčný vrch 975 m

Widok ze zbocza Příčný vrch
Widok ze zbocza Příčný vrch

Příčný vrch to najwyższy szczyt Gór Opawskich, który w całości leży po stronie czeskiej. Po polskiej stronie będzie to Biskupia Kopa, która zresztą jest dobrze widoczna ze szlaku. Nazwa pochodzi od wyglądu góry. Wydaje się, jakby stała w poprzek do innych gór – stąd „Poprzeczny szczyt”. Góra jest obsiana sztolniami i wygląda jak ser szwajcarski. To nie stanowi problemu, bo między zapadliskami i sztolniami poprowadzono przemyślany szlak, zabezpieczony barierkami. Początek drogi znajduje się przy przepięknym sanktuarium, gdzie znajduje się również cudowne źródełko 🙂

SPIS TREŚCI:

Jak tam dojechać ?

Droga dojazdowa do sanktuarium.
Droga dojazdowa do sanktuarium.

Nysaw 30 minut+-30 kmDW411
Oławaw 1:30 minut85 kmDW401
Polkowicew 2:35 minut220 kmA4
Poznańw 3:30 minut300 kmS5

Właściwie nieistotne skąd jedziecie, bo najlepsze przejście graniczne jest poniżej Głuchołazów. Główne drogi są szerokie, nie ma tu „drogi stu zakrętów” ani znacznych podjazdów. Ale… Ostatni odcinek w Czechach, gdzie musisz zjechać w prawo z drogi krajowej 445 na wąską jezdnię dojazdową do sanktuarium, może sprawić problemy zimą.

Mapka i szlak

Parking bezpłatny przy sanktuarium ale czynny tylko od: 7.00-19.00. Zakaz parkowania w nocy!

SZLAK: Sanktuarium – rozdroże Hřeben – Příčný vrch 975 m – szlak sztolni górniczych – rozdroże Olověná štola – punkt widokowy – sztolnia Štola Nový Hackelberg – Výrův kámen – sanktuarium.

  • Wejście na Příčný vrch zajmuje 1:10 minut wg mapy
  • Cała pętelka to 3 godziny wg mapy
  • MÓJ czas to 4:30 minut (w tym zwiedzanie sanktuarium i kilka minut na wyciszenie, włażenie na skały, zaliczone punkty widokowe i czas na tysiąc zdjęć).

Od sanktuarium na szczyt Příčný vrch 975 m

Sanktuarium Maryi Panny Wspomożycielki widok ze szlaku

Początek szlaku znajduje się blisko parkingu i sanktuarium Marii Panny Wspomożycielki Wiernych. Po prostu idziemy drogą NAD kościołem. Prowadzi tam szlak żółty, ale idziemy nim tylko kawałek. W miejscu, gdzie pojawiają się schodki i drewniana barierka wchodzimy w las.

Początek  Górniczej Ścieżki Edukacyjnej Zlatá Hora

Przechodzimy przez ścieżkę, przy której znajduje się droga krzyżowa i ruszamy szeroką leśną drogą na wprost. Przecinamy miejscową drogę i ścieżkę. Na drzewach towarzyszy nam biało czerwony kwadracik, który oznacza Górniczą Ścieżkę Edukacyjną Zlatá Hora. Po około 20 minutach skręcamy w lewo.

Podejście na wzniesienie z punktem widokowym.

Do oznaczeń ścieżki edukacyjnej dochodzi jeszcze niebieska szlakówka. Droga biegnie prosto i dopiero przed niewielkim wzniesieniem delikatnie podchodzi pod górę. Właściwie można to ominąć idąc dołem, ale nie polecam.

Punkt widokowy w drodze na  Příčný vrch

Na górze jest przepiękny punkt widokowy. Widać stąd Zlaté Hory i część parku krajobrazowego Jesioniki.

Zejście z wzniesienia z punktem widokowym.

Schodzimy ze wzniesienia i prawie natychmiast ścieżka zwęża się i wchodzi między niskie, gęste drzewa. Znów idziemy pod górę.

Ścieżką górniczą na szczyt  Příčný vrch

Szlak kluczy wśród drzew i w pewnym momencie zgubiłam ścieżkę! Okazało się, że trzeba wspiąć się nad sporym zielonkawym głazem. Zaraz potem pokazały się oznaczenia na drzewach: biało czerwony kwadracik i niebieska szlakówka.

Zakosy w drodze na Příčný vrch

Wychodzimy z lasu stając na otwartym zboczu Příčný vrch. Przed nami ostry skręt w lewo, czyli pojawił się ostry zakos.

Widok ze szlaku na Biskupią Kopę.

Widać stąd Biskupią Kopę w całej okazałości ! Dziś często będzie się wyłaniać z zarośli. Jeśli się przyjrzeć, widać białą wieżę widokową na jej szczycie.

Niebieski szlak i ścieżka górnicza w stronę szczytu Příčný vrch

Droga się zmienia, pojawiają się kamienie i większe nachylenie terenu. Wychodzimy z lasu i skręcamy gwałtownie w lewo. To nie jest gęsty las. Środkiem idzie szeroka leśna droga.

Płaski wierzchołek Příčný vrch

Właściwie, gdybym nie wiedziała, że zaraz będzie szczyt, mogła bym go przeoczyć. Na środku leśnej drogi na całkowicie równym terenie widać drogowskaz z oznaczeniem Příčný vrch 975 m.

Z Příčný vrch przez sztolnie do punktu widokowego

Dawna kopalnia Hackelsberg F

Na wprost oznaczenia szczytu, po przeciwległej stronie drogi znajduje się XVI wieczna sztolnia. Kawałek dalej w głąb-jeszcze dwie. Wszystkie ogrodzone drewnianą barierką i opisane.

Schodzimy ze szczytu czerwonym szlakiem i tą samą drogą, aż do rozdroża Hřeben, czyli Grzbiet. Tu podążamy niebieskim szlakiem między drzewa.

Widok ze zbocza Příčný vrch

Wychodzimy na karczowisko odgrodzone siatką. Widok jest obłędny! Trudno sobie wyobrazić, jak to musi wyglądać, gdy jest zielono ! Z daleka widać pasmo: Hrubý Jeseník wraz ze szczytem Medvědí vrch, zza którego przy dobrej pogodzie widać Pradziada.

Rozdroże, gdzie ścieżka odbija ku sztolniom górniczym.

Schodzimy w dół, wzdłuż ogrodzenia, aż dojdziemy do przecięcia się szlaków. Tu wypada porzucić niebiańskie widoki i szlak niebieski. Skręcamy w prawo za oznaczeniami górniczej ścieżki, która doprowadza nas do górniczych zapadlisk.

Szlak górniczej ścieżki edukacyjnej.

Między sztolniami poprowadzono regionalny szlak górniczych sztolni. Jest ich tu kilka a na całej górze Příčný vrch całe mnóstwo ! Na terenie ustawiono 16 tablic opisujących wydobycie rud i prace górnicze.

XVI w sztolnia

Důlní propadlina Tiefe Pinge to XVI wieczna sztolnia Altenberg, gdzie wydobywano złotonośną rudę.

Jedna ze sztolni na szlaku.

Pod zapadliskami ciągną się systemy chodników dochodzące do 250 m. Wydobywano tu rudę od czasów celtyckich.

Kopalnia Langepinge

Sztolnia Langepinge od 1993 r jest pomnikiem kultury. Długie zapadlisko związane jest z wydobyciem rudy żelaza, ołowiu i srebra.

Szlak zielony i ścieżka edukacyjna

Po spenetrowaniu sztolni i przejściu wszystkich ścieżek, ruszamy na wprost zielonym szlakiem i górniczą ścieżką dydaktyczną.

Naszym celem jest ciekawy punkt widokowy. Dlaczego ciekawy ? Bo wygląda jakby miał się zaraz rozlecieć. Weszłam na niego bez problemu ale zejście było nieco traumatyczne. Z góry widać Hrubý Jeseník z Pradziadem, Śnieżnik i Góry Rychlebskie.

Od punktu widokowego do sanktuarium

Schodzimy, zataczając pętelkę razem ze ścieżką dydaktyczną. To kolejny moment na podziwianie Biskupiej Kopy.

Ścieżka wchodzi w las, między zielone choinki. Schodzimy coraz niżej. Gdy przechodzimy przez miejscową drogę, ścieżka zwęża się i wchodzi gwałtownie w las.

Krzaki zachodzą na niewielką drużkę. Na wprost leżą kłody, przerzucone na przełaj przez ścieżkę. Widocznie dawno nikt tędy nie chodził.

Przechodzimy przez kolejną drogę i znów ścieżka wchodzi w las. Kolejne przeszkody na horyzoncie 🙂

Przez chwilę idziemy szeroką leśną drogą. I nagle okazuje się, że trzeba skręcić w prawo. No, to akurat nie jest dziwne, ale… W prawo oznacza… w górę! A my przecież schodzimy na dół ???

Ścieżka stała się szersza i przeszła w szeroką drogę. Po prawej stronie pojawiła się sztolnia Štola Nový Hackelberg. Wyglądała na czynną a to było dziwne, bo podobno wszystkie sztolnie zostały zamknięte 1993 r ??

Górnicza ścieżka edukacyjna tworzy pokaźną pętelkę. Ostatni odcinek prowadzi szeroką drogą dojazdową.

W miejscu, gdzie trzeba skręcić na niebieski szlak, widać w oddali skałę. Warto podejść parę metrów i obejrzeć, więc ruszamy w tamą stronę.

Skałka zwana Výrův kámen, czyli dosłownie Kamień Sępa czy Sępi Kamień. Z daleka wydawała się niewielka. Na pewno zyskuje przy bliższym poznaniu. Wracamy z powrotem na niebieski szlak. Stąd już kilka minut do parkingu.

Sanktuarium Maryi Panny Wspomożycielki

Sanktuarium Maryi Panny Wspomożycielki Maria Hilf znajduje się przy ścieżce dydaktycznej. Co ciekawe: Maria Hilf (dodana do nazwy) to nie jest imię i nazwisko. W dosłownym tłumaczeniu z niemieckiego to oznacza: „Maryjo pomóż”. Dawniej, kiedy trwała wojna trzydziestoletnia, ludzie uciekali tu do lasu chroniąc się przed Szwedami. Uciekła również brzemienna Annie Tannheiser. W miejscu, gdzie teraz jest kościół urodziła syna. Syn Anny ufundował drewniany kościół, chcąc podziękować za dar życia. Niestety w czasie komuny nakazano zniszczyć kościółek. W 1995 r postawiono w tym miejscu, to piękne sanktuarium. A mozaika na froncie kościoła została stworzona na wzór pierwszego, cudownego obrazu, który tu wisiał na początku istnienia kościoła, jako kapliczki.

Po wejściu do kruchty, na ścianach wiszą zdjęcia malutkich dzieci. Tutaj młode mamy zanoszą prośby o szczęśliwe rozwiązanie, uzdrowienie lub po prostu dziękują. Zdjęć jest cała masa i nie ukrywam, że jak na świeckie Czechy – robi to wrażenie. W kościele znajduje się sześć relikwii: rodziny Ulmów, św. Charbela, św. Beretty Molli, papieży Jana Pawła II, Pawła VI i Jana XXIII.

Kościół ma jeszcze do zaoferowania „cudowne źródełko”. Podobno jest to źródlana woda mająca lecznicze właściwości. Na terenie kościelnego dziedzińca, pod podcieniami, znajduje się kranik z wodą.

Stare legendy podają jednak, że właściwie źródełko znajduje się przy parkingu w małej kapliczce.

Wody jest teraz mniej i nie podchodzi tak wysoko. Źródełko spada z drewnianych rynienek, kilka kroków poniżej kapliczki.

Niestety nie udało mi się określić, czy woda w sanktuarium i poniżej kapliczki to jest to samo źródełko.

Witaj !

Jeśli moje wpisy są dla ciebie pomocne wpłać piątaka na zrzutkę. Niestety prowadzenie bloga nie jest bezpłatne. Nie jest też tanie. Będzie mi bardzo miło jeśli zechcesz wspomóc rozwój bloga.

Nie musisz pokrywać kosztów transakcji. Po prostu nie zaznaczaj rubryki. Pod spodem ukaże się malutki napis: Nie dziękuje. Kliknij i gotowe (: (;

Ada Maraszek

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *