Przepiękna połonina, która razem z Wetlińską i Tarnicą stanowi punkt obowiązkowy w Bieszczadach. Widok jest oszałamiający. Falujące na wietrze trawy, nieograniczona przestrzeń sięgająca granicy dwóch państw. Jak okiem sięgnąć góry a przy dobrej widoczności widać oddalone o 180 km Tatry ! Choć to krótszy szlak od sąsiedniej połoniny to widoki nie mają sobie równych.
SPIS TREŚCI:
- Jak dojechać, mapka i szlak ?
- Brzegi Górne – Połonina Caryńska
- Połonina Caryńska- czerwony szlak grzbietowy
- Zejście do Ustrzyk Górnych
Jak dojechać, mapka i szlak ?
Początek szlaku znajduje się w Brzegach Górnych, które znajdują się między Wetliną a Ustrzykami Górnymi, przy drodze wojewódzkiej 897.
Zaczynamy na parkingu, skąd w lewo prowadzi szlak na Połoninę Wetlińską a w prawo, po drugiej stronie ulicy: na Połoninę Caryńską.
Parking należy do Bieszczadzkiego Parku Narodowego, który ujednolicił ceny parkingów, więc w 2025 r będzie to 30 zł.
Jeśli nie jesteście mobilni, musicie dojechać z sąsiednich miejscowości, w których nocujecie.
| Wetlina | Brzegi Górne | 10 zł |
| Ustrzyki Górne | Brzegi Górne | 10 zł |
| Wołosate | Brzegi Górne | 15 zł |
SZLAK: Brzegi górne – Kruhly Wierch m – Połonina Caryńska grzbiet – Ustrzyki Górne
- wdrapanie się na grzbiet połoniny to 2 godziny wg mapy
- cały szlak: +- 4:30 minut wg mapy
- MÓJ czas: prawie 7 godzin (w tym trzy przerwy na jedzonko i podziwianie widoków, czas na tysiąc zdjęć i filmików)
Brzegi Górne – Połonina Caryńska
Zanim opuścimy parking i skierujemy się na szlak, kupujemy bilety do Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Jeśli jesteście wcześnie należy zakupić przez internet.
| BILETY: | |
| normalny | 10 zł |
| ulgowy | 5 zł |
Już po chwili natrafiamy na pozostałości nieistniejącej wsi Berehy Górne. Ze 100-u nagrobków na cmentarzu pozostało zaledwie kilka. Jest i zarys cerkwi a jeśli dobrze poszukacie, możecie znaleźć fundamenty domów.
We wsi mieszkali Bojkowie, którzy w 1946 r zostali wysiedleni a kamień z domów został wykorzystany do budowy drogi.
Początek czerwonego szlaku wznosi się bardzo delikatnie do góry.
Po kilkunastu minutach schodzimy w dół po drewnianych belkach. Przeprawiamy się przez bród na potoku Żołobinka.
Dopiero ZA potokiem droga zacznie wznosić się coraz bardziej do góry.
Mijamy wiatę. Według oznaczeń do połoniny zostało jakieś 45 minut. Wiadomo, że u mnie to będzie znacznie dłużej 🙂
W okolicach wiaty pojawiają się kamienne schody i trochę to przypomina podejście na Tarnicę.
Wyżej jest tylko stromiej. Przewyższenie daje o sobie znać ale na pocieszenie pojawiają się pierwsze widoki!
Wystarczy zerknąć za siebie, by zobaczyć Połoninę Wetlińską w całej okazałości!
Znów wchodzimy w las. Jest stromo i naprawdę można się zapocić.
Powoli oddalamy się od drzew. Kamole i nierówna polna droga prowadzi przez zbocze Połoniny Caryńskiej.
Znaczne nachylenie nie przeszkadza, gdy co rusz zerkasz za siebie. Jeśli nie widziałeś tych widoków to nie widziałeś prawdziwych gór!!
Reszta drogi odbędzie się na otwartej przestrzeni. Delikatnie wieje wiaterek i jest przyjemna pogoda.
Coraz więcej widzimy wspinając się na grzbiet połoniny. Z tyłu za nami widać wyraźnie pasmo: Dział z Małą i Wielką Rawką.
Połonina Caryńska- czerwony szlak grzbietowy
Od startu minęło 2:10 minut, gdy stanęłyśmy na połoninie. Nazwa połoniny pochodzi od nieistniejącej już wsi: Caryńskie.
Idziemy grzbietem Połoniny Caryńskiej, ale szlak wciąż wznosi się do góry. Będzie tak dopóki nie wejdziemy na najwyższy wierzchołek: Kruhly Wierch (1297 m).
Stojąc na połoninie spoglądamy w prawo. Widać to spore pasmo górskie: Dział. Wyróżnia się dwoma szczytami: Małą Rawką zza której nieśmiało wystaje Wielka Rawka.
Przed nami Połonina Caryńska jak na dłoni. Za nią doskonale widoczna Tarnica. Można ją rozpoznać po charakterystycznym wgłębieniu przed wierzchołkiem, zwanym „siodłem”.
Kruhly Wierch (1297 m) to najwyższy wierzchołek Połoniny Caryńskiej a jest ich cztery. Tu robimy przerwę na drugie śniadanie.
Widok obejmuje góry Sanocko – Turczańskie, Połoninę Wetlińską, Tarnicę oraz Małą i Wielką Rawkę, Bieszczady Ukraińskie i graniczne wierzchołki polsko słowackie.
Gdzieś tam w oddali mamy „błękitne” Bieszczady Ukraińskie. Wiatr na połoninie wzmaga się i choć nie jest gorąco mam zaróżowione nogi. To oznacza, że wieczorem będą czerwone! Nie wiem, jak to się stało bo nic nie czułam. Wiało i wcale nie było gorąco… 😉
Szlak czerwony łączy się w tym miejscu ze szlakiem zielonym, który idzie na połoninę z Przełęczy Wyżniańskiej. Mijamy to zejście i ruszamy dalej wydeptaną ścieżką.
Po ponad godzinie przechodzimy obok ostatniego wierzchołka i już za chwilę nasz szlak zacznie tracić wysokość. Ale jeszcze zanim to się stanie podziwiamy Bieszczady Ukraińskie, a jest na co popatrzeć !!
Zejście do Ustrzyk Górnych
Zejście niby takie proste… a kolanka dostają szoku…
Częściowo pojawiają się schody. Przed nami bajeczny widok, więc niezauważalnie tracimy wysokość.
Chwilami prowadzi nas zwykła polna ścieżka. Trawy falują na wietrze, który nie pozwala nam nagrać filmiku! Niech was nie zwiedzie ten sielski obrazek. Wiatr hula ze świstem.
Wchodzimy w las i znowu pojawiają się schody ! Niby idzie się wygodniej, ale jak ktoś chodzi po górach to mu więcej przeszkadzają niż pomagają! Choć rozumiem, że drewniane belki są potrzebne by nie osuwała się ziemia.
Trafiamy na kolejną wiatę. Starsze czy nowsze, wszystkie są jednakowe. Tym razem nie zatrzymujemy się. Gna nas do przodu burczenie w żołądku. Przed nami perspektywa obiadku w Schronisku Aniołów!
Jeszcze kilka stromych kawałków i zejście nam się wypłaszacza.
Z daleka widać wieżę budynku Straży Granicznej. To jedna z bohaterek „Watahy”.
Przechodzimy przez potok Rzeczyca i właściwie jesteśmy w Ustrzykach Górnych.
Parking w Ustrzykach Górnych kosztuje 30 zł. Możecie tu zostawić auto i podjechać busem do Brzegów Górnych, by rozpocząć szlak na Połoninę Caryńską. Jeśli jednak zaparkowaliście w Brzegach Górnych dostaniecie się tam busem a cennik jest na początku wpisu.
Witaj !
Jeśli moje wpisy są dla ciebie pomocne wpłać piątaka na zrzutkę. Niestety prowadzenie bloga nie jest bezpłatne. Nie jest też tanie. Będzie mi bardzo miło jeśli zechcesz wspomóc rozwój bloga.
Nie musisz pokrywać kosztów transakcji. Po prostu nie zaznaczaj rubryki. Pod spodem ukaże się malutki napis: Nie dziękuje. Kliknij i gotowe (: (;
