Mała i Wielka Rawka to gwarancja przepięknych widoków a szlak zielony poprowadzi was przez Bacówkę z przepysznym jedzeniem. Idąc na Krzemieniec ocierasz się o ukraińską granicę i przed oczami masz całe Bieszczady! CAŁE, czyli ukraiński Użański Park Narodowy, słowacki Park Narodowy Połoniny i nasz Bieszczadzki Park Narodowy. Do przejścia jest tylko 12 km ale niech was to nie zwiedzie. 12 kilometrów w Bieszczadach – nie znaczy mało, krótko i łatwo…
SPIS TREŚCI:
- Jak tam dojechać, mapka i szlak ?
- Z Przełęczy Wyżniańskiej na Małą Rawkę
- Mała Rawka 1271 m – dojście na Trójstyk pod Krzemieńcem 1221 m
- Powrót do Przełęczy Wyżniańskiej
Jak tam dojechać ?
Aby dostać się w Bieszczady, najlepiej jechać własnym autem. Komunikacja pociągiem czy autobusem również jest możliwa. Kierujemy się na jeden z węzłów przesiadkowych: Sanok lub Rzeszów a dalej lokalnymi busami. Autobusy FlixBus kursują z Wrocławia, Katowic, Krakowa i Warszawy.
Szlak rozpoczyna się na Przełęczy Wyżniańskiej. Dojedziesz tu w 10 minut z Ustrzych Górnych i 5 minut z Brzegów Górnych.
- Bilet na busa z Ustrzyk Górnych lub Brzegów Górnych do Przełęczy Wyżniańskiej – 10 zł.
- Parking na Przełęczy Wyżniańskiej należy do Bieszczadzkiego Parku Narodowego, który ujednolicił ceny parkingów, więc w 2026 r będzie to 30 zł.
SZLAK: Przełęcz Wyżniańska – Bacówka PTTK Pod Małą Rawką – Mała Rawka 1271 m – Wielka Rawka 1304 m – Krzemieniec 1221 m – Trójstyk pod Krzemieńcem – powrót
- do przejścia jest 12 km
- czas całej pętelki to 5 godzin wg mapy
- wejście na Wielką Rawkę to 2 godziny wg mapy
- wejście z Rawki na Trójstyk to 45 minut wg mapy
- MÓJ czas to 7 godzin
Z Przełęczy Wyżniańskiej na Małą Rawkę
Parking na Przełęczy Wyżniańskiej opłacamy w budce Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Tutaj kupujemy również bilety do parku.
| Bilet normalny | 10 zł |
| Bilet ulgowy | 5 zł |
Za parkingiem jest wyraźnie widoczna: Połonina Wetlińska. Wzdłuż parkingu przebiega zielony szlak który prowadzi wprost na Małą Rawkę.
Kierujemy się w stronę Bacówki PTTK Pod Małą Rawką. Otwarty teren, więc przed nosem, po lewej, mamy widok na Małą Rawkę.
Bacówka PTTK się na wysokości 930 m to doskonałe miejsce, by zrobić przerwę na śniadanie lub kawkę.
Bacówka istnieje jako schronisko od 1979 r. Z opinii turystów wynika, że jedzenie jest pyszne a obsługa pomocna i miła 🙂
Tuż za Bacówką skręcamy w prawo. Przez kilka minut idziemy na otwartej przestrzeni. Jednak szlak szybko wchodzi w las.
Na początku droga wznosi się lekko w górę, więc nie jest ciężko. Jednak to się wkrótce zmienia.
Robi się stromo. Ścieżka pokryta korzeniami i kamykami a spore nachylenie terenu sprawia, że pot po d…ie cieknie.
Pojawiają się barierki, które niewiele pomagają, bo jest stromo, gorąco i forsownie.
W międzyczasie pojawiają się drewniane kłody, między którymi zbierają się kamienie i naniesiona ziemia. Podejście przypomina osławione schody na Tarnicę, ale fizycznie wydaje się dużo gorzej. Mała Rawka mnie zajechała.
Ostanie kilka minut idziemy węższą ścieżką między niskimi drzewkami, które coraz bardziej się przerzedzają.
Po wielkich trudach nadeszła wiekopomna chwila – stanęłam na Małej Rawce! To było trudne wejście choć wysokość mało imponująca: 1271 m ! Ale za to widoki przecudne! Człowiek od razu zapomina, że wejście o mało go nie zabiło 🙂 🙂 W tym miejscu nasz szlak zmienia kolor na żółty.
Widok na Tarnicę z Małej Rawki, obejmuje również Bukowe Berdo, Krzemień, Halicz i Rozsypaniec. A po prawej, całkowicie z tyłu, graniczne szczyty Ukraińskich Bieszczad.
Patrząc z Małej Rawki na wprost, zgodnie ze szlakiem zielonym, zobaczycie Wielką Rawkę z charakterystyczną sterczącą „kreseczką”. Jest to oczywiście kamienny, pionowy postument, służący kiedyś do pomiarów geodezyjnych. A grzbiet łączący Małą i Wielką Rawkę nazywa się „Dział”.
Mała Rawka 1271 m – dojście na Trójstyk pod Krzemieńcem 1221 m
Połonina Caryńska towarzyszy nam po lewej stronie i widać ją z każdego punktu widokowego na szlaku. Idąc grzbietem z Małej na Wielką Rawkę, wchodzimy na chwilę w gęsty, karłowaty las. To nie trwa długo i szybko wychodzimy na otwartą przestrzeń bieszczadzkiej połoniny.
Końcowe podejście na Wielką Rawkę jest odrobinę forsowne. Ścieżka okrąża łukiem wzniesienie.
Właściwie idziesz po osuwających się kamolach i naprawdę nie jest przyjemnie… Na szczęście to krótki odcinek, bo wraz z wejściem na wzniesienie kończy się cała trudność. Grzbiet Wielkiej Rawki jest prawie płaski.
Jak przez cały dzień, po lewej stronie towarzyszy nam Połonina Caryńska.
Dochodzimy do obeliska, będącego charakterystycznym punktem geodezyjnym, o którym wspominałam wcześniej. To oznacza, że dotarłam na Wielką Rawkę – 1304 m.
Kilka kroków dalej znajdują się ławeczki, gdzie można usiąść i podziwiać widoki. Mimo wiejącego wiatru, jest to miejsce, gdzie turyści zwykle spędzają kilka chwil.
Od Wielkiej Rawki nasz szlak zmienia kolor na niebieski. Znów idziemy bieszczadzką połoniną. Wiatr pokłada trawy, dzięki czemu nabierają srebrzystego połysku. Po prawej widać ciemnozielony czubek Krzemieńca.
Schodzimy stromo z Wielkiej Rawki. Szlak dochodzi do granicy polsko ukraińskiej i pod kontem prostym skręca w prawo. Widok jaki się rozpościera opiewa Bieszczady Ukraińskie, Słowackie i Polskie.
Przez następne 40 minut idziemy wzdłuż granicy. Szlak niebieski prowadzi ścieżką między linią drzew po polskiej i ukraińskiej stronie. Idziemy szybko, bo droga prowadźi nas dość stromo w dół.
I tu mam dla was ostrzeżenie, które otrzymałam przed wyruszeniem na Trójstyk. Trzeba uważać po której stronie lasu wyskakujecie „za potrzebą”. Otóż krąży opinia… jakoby ukraińscy pogranicznicy wyskakiwali z krzaków, jak tylko staniesz za daleko od słupka!
Trójstyk, czyli granica ukraińsko polsko słowacka. Jest obelisk z nazwami trzech państw zapisanymi w ich ojczystym języku i jednocześnie osiągnęliśmy szczyt Krzemieniec- 1221 m. Można usiąść na ławce, przy stole piknikowym lub poczytać tablice informacyjne. Kremenaros czyli Krzemieniec jest najwyższym szczytem Bukowych Wierchów, czyli Słowackiej części Bieszczad.
Kolejne ostrzeżenie: na Trójstyku pojawia się lisek i kradnie wszystko, co może dosięgnąć. To przez turystów, którzy dokarmiają go kabanosami (sama widziałam!). Zwierz krąży między ławkami i czeka na okazję…
Powrót do Przełęczy Wyżniańskiej
Przyszedł czas na powrót. Niby to nic, ale od Krzemieńca trzeba wspiąć się pod tą samą górkę, z której tak fajnie się schodziło. Jesteśmy już trochę zmęczeni, a dodatkowo „zejście” kojarzy się z drogą w dół. Przed nami pojawia się spora górka. Pytam koleżankę z przerażeniem:
- Ewela, czy my wchodzimy pod tą górę?!
- Nie…skąd… – mówi a ja oddycham z ulgą.
Po kilkunastu minutach dodaje bez emocji:
- Pomyliłam się. Musimy tam wejść. To jest Wielka Rawka.
Mina mi zrzedła. Normalnie nikomu już nie można ufać…
Może być ciężko tak wspinać się … bo dla naszego mózgu zejście to w dół a wejście to w górę a tu jakby na odwrót…
I znów jesteśmy na połoninie a przed nami, na wprost oczu: przepiękna Połonina Caryńska.
Stajemy na Wielkiej Rawce i oglądamy się za siebie. Za nami Bieszczady i Krzemieniec, zwany Kremenaros. To jeden z piękniejszych widoków w Bieszczadach.
Bieszczadzkie lasy mają charakter puszczański i z tego względu trafiły na listę UNESCO, jako „Pradawne i pierwotne lasy bukowe Karpat i innych regionów Europy”. Najstarszy zbadany buk na tym terenie liczy 360 lat a przeciętny wiek bukowego lasu to 140 lat.
Na terenie parku spotkacie niedźwiedzia brunatnego, wilka i rysia. Są tu żubry i jelenie szlachetne oraz ptaki drapieżne.
Witaj !
Jeśli moje wpisy są dla ciebie pomocne wpłać piątaka na zrzutkę. Niestety prowadzenie bloga nie jest bezpłatne. Nie jest też tanie. Będzie mi bardzo miło jeśli zechcesz wspomóc rozwój bloga.
Nie musisz pokrywać kosztów transakcji. Po prostu nie zaznaczaj rubryki. Pod spodem ukaże się malutki napis: Nie dziękuje. Kliknij i gotowe (: (;
